Een christen is per definitie iemand die leeft vanuit de kracht van de verrijzenis. Tijdens deze vijfdaagse wordt nagegaan hoe je in de hedendaagse context een verrezen mens kan worden. Volgende thema’s worden behandeld:

1. Wat zegt de Bijbelse boodschap over het paasgebeuren? –Welke betekenis kan een gelovige eraan geven in zijn persoonlijke zoektocht? Verwachtingen en beelden over God, Jezus Christus en de mens worden benaderd vanuit het besef: ‘Gij hebt mij ’t eerst bemind o God, de hele dag, het hele leven door.’ (Sören Kierkengaard)
2. Jezus werd geboren als een Prins van Vrede. Hoe kunnen we in een chaotische samenleving kiezen voor een geweldloos leven als alternatief voor macht en concurrentie? ‘Allen die naar het zwaard grijpen, zullen door het zwaard omkomen.’ (Mattheüsevangelie 26, 52)
3. Het lege graf zette een handvol leerlingen op weg naar elkaar en naar anderen. Is het verantwoord enkel bekommerd te zijn om de katholieke gemeenschap? Hoe proberen kerken naar elkaar toe te groeien om de eenheid van het begin opnieuw een kans te geven: ‘Door het doopsel zijn wij reeds één. Ik meen dat wij ons gezamenlijk doopsel nog te weinig ernstig nemen.’ (Aloïs Löser, prior Taizé)
4. Bij Jezus’ hemelvaart bleven de apostelen niet naar de hemel staren, maar sloegen de hand aan de ploeg. Een verrijzenisspiritualiteit doet ons tot de actie overgaan. Waarmee houden we ons dan wel bezig? Liefdadigheid, diaconie en inzet voor maatschappelijke verandering zijn de toetssteen van ons geloof: ‘Bewijs me eerst dat je geloof hebt, als je geen daden kunt tonen; dan zal ik u uit mijn daden mijn geloof bewijzen.’  (Jakobusbrief 2, 18)
5. Het scheppingsverhaal roept op tot respect voor de natuur in al zijn vormen. De huidige klimaat-bedreiging is een nieuwe uitdaging voor Kerk en samenleving: ‘Om ons bewust te worden dat de schepping geschaad wordt daar waar wij zelf de laatste instantie zijn, waar alles eenvoudigweg onze eigendom is.’ (Laudato Si’ 6)
6. Een goede verstandhouding tussen volgelingen van diverse wereldreligies is een ontdekking die amper vijftig jaar oud is. Hoe goed kennen we het geloof van de andere? Welke consequenties vloeien eruit voort voor vrede in de buurt en op wereldschaal: ‘Alle volkeren vormen één gemeenschap, zij hebben één oorsprong.’ (Nostra Aetate, Tweede Vaticaans Concilie)

Bij elk dagonderdeel wordt een evenwicht gezocht tussen de inspiratie van historische voorbeeld-figuren en gebeurtenissen enerzijds en de hedendaagse uitdagingen die op de schouders van de mens worden gelegd anderzijds. Inhoudelijk vormende momenten worden verrijkt met praktijk-voorbeelden van spreker en aanwezigen. Meditatieve teksten, muziek en liederen uit diverse christelijke en religieuze tradities geven diepgang aan de thema’s. Dagelijks worden de inleidingen en het groepsgesprek opgenomen in een of meerdere liturgische vieringen. Er is voldoende vrije tijd voor verwerking en rust.